من از پشت شبهای بی خاطره

من از پشت زندان غم آمدم

من از آرزوهای دور و دراز

من از خواب چشمان نم آمدم

تو تعبیر رویای نا دیده ای

تو نوری که بر سایه تابیده ای

تو یک آسمان بخشش بی طلب

تو بر خاک تردید باریده ای

مرا با نگاهت به رویا ببر

مرا تا تماشای فردا ببر

دلم قطره ای بی تپش در سراب

مرا تا تکاپوی دریا ببر

تو یک خانه در کوچه زندگی

تو یک کوچه در شهر آزادگی

تو یک شهر در سرزمین حضور

تویی راز بودن به این سادگی

صادقانه به لحظه ها دل بستم تا روزی طعم شیرین با تو بودن را احساس کنم... 

 به عقربه ها التماس کردم تا تندتر بر روی صفحه’ ساعت بچرخند... 

 بلکه روز موعود زودتر فرا رسد...  

تا در میعادگاهمان سرشار از عطر نگاه مهربانت شوم ... 

 گفتی در دستهایم مثنوی بی آلایش احساست را تکثیر کنم. گفتی سرشار از شکوفه های مهر برخیزم و از دنیای هزار رنگ اندیشه برایت گلی بچینم. مانده ام که حرفهای رنگ به رنگ مرا چگونه خوب خوانده ای گه باید از ژرف ترین سایه های مهر برخیزم و با همه شوردر امتداد تنهایی ات بایستم. اینک برخاسته ام همراه با سبوی کوچک که گوشه ای از آن عمری است که به احترام مهر شکفته است. اینک در محضر عشق نشسته ام و چشم در چشم آینه به تمنای گرم تو می اندیشم که از میان هزاران رنگ خواسته ای رنگی که نه از حزن خورشید بگوید وقتی که غروب می کند و نه از ناله جانسوز درختان باغ وقتی که برگهایشان فرو میریزد. تورنگی خواستی که فرهاد و شیرین حضور عشق را بر کوهپایه های گرم احساس نقاشی کنند.

آنگاه پرستوها نیز با همه بی وفایی از کنار دلهای سودایی می گریزند. به راستی در محضر عشق چه زیبا می توان با هم بود بی آنکه یکدیگر را دیده باشیم. می توان از سپیدی آینه گفت و به میهمانی باران رفت. می توان با تو تا معبدی دور سفر کرد. آنجا که دستها سبز می شوندو دل به یاد روزهای خوش رنگ باغ پرمیگیرد. آنجا که عطر گل سرخ تا فراسوی عشق می پیچد.

 مهربانا ! این لحظه شقایق چه مبهوت است. همان روزی که مرا به تو پیوند داده است. از غم آلوده ترین نقطه زمان می آیم . ای کاش در امتداد تنهایی ام حضوری و از دنیای رنگ به رنگ زندگی رنگی را نیز به من تقدیم کنی. رنگی که از شکوفه های تحسین برانگیز باغ بگوید که .....

مهربانم ! آشفتگی گلهایم سرشار از حسن زیبایی حضور توست. من تورا با تمام هستی خود هم آوا با روش شقایق ها احساس کردم و کلمه هایم برای گریز از تنهایی به سوی تو روی گردانیده اند. به راستی وجودم با رسیدن کدامین نسیم پر از شکوفه های مهربانی تو خواهدشد.

******

سلام بچه ها!

الان دقيقا ۹ ماه بعد از اون روزيه كه خدافظي كردم و رفتم!!!!!! اه....خب اينطوري نيگام نكنين ديه... بسكه دوستون دارم دلم نتونست دوريتون رو تحمل كنه و به مغزم هي زد كه پاشو برگرد تو نت....

منم با كمال ميل اومدم!

درسا بي نهايت سخت بيد!

مخصوصا اين حسابان كه ميخوام سر به تنش نباشه

مرده شور اين آقاي خيرمند دبير فيزيكمون رو همببرن

چند روز پيش بدجووووووور حالمو گرفت....

ديگه چي؟ فيزيكمون امتحان سختي بود.....۴ تا بيست داشتيم يكيش خودم بودم!

عوضش امتحان آقاي سامع امتحاني بود در نهايت سادگي....

كه از اونم ۴ تا زير ۱۵ داشتيم يكيش خودم بودم!!!

ديگه چي؟

تازگيا عضو يه انجمن ادبي شدم به اسم باران

يه استاده اونجا هست...ووووي! من الان دقيقا ميدونم اين چند تا دندون داره! همچين كه حرف ميزنه همه ي دندوناشم نشون ميده!

ديگه.....دوتا سوتي گنده هم پريشب جلو پسر دايي و دايي كوچيكه م دادم

چي؟؟؟؟؟نميگم كه....اما جديدا مديترانه اقيانوس شده...لندن هم تو فرانسه ست!!!

ديگه هم....آهان....ميخواستم بگم اين پريس من كوشش؟؟؟؟ چند روزه ازش خبر ندارم....امشب ميرم بهش اس ميزنم ديگه...

بعد...ديگه چي؟ آهان....ساعت ۷ كلاس انگليش دارم

امتحان ميان ترم داريم...منم در طول ترم كلا مرخصي بودم هيچي نخوندمممم! تورو خدا ولم كنين برم يه چيزي بخونم من اين ترم مي افتمااااا !

سپيده من فداي تو بشم كه اينقد با معرفتييا عالمه

ديگه چي؟محدثههههههه؟؟؟؟كجا؟بي معرفت؟ حالا كه من اومدم تو ميخواي بري؟؟؟ميزنمااااااا....اههههههه

ديگه.....ستاره تو كجايي ديگه؟اوخ كه شخد دلم برات تنگوليده....

دايي مدار شما خوبين؟ شيطونكام شطورن؟ اميرگلم...آذين ناسيم...دوستون دارم بچه هااااااا

ديگه همينا ديه...

اوووووووووووووووووه عجب آپي شد!

خوشحالم كه برگشتم!

فداي همه

فيلـــــــــــــــــــــــــــــــــــا

پ.ن : از قرار معلوم اسم جناب آقاي حسن داداش بزرگ خاندان بيلاگفا جا افتاده! خوانندگان گرامي با عرض پوزش اين قسمت رو هم جزء همون بالاييا بخونيد!

به قول خودش اي حسن اي گل زيبا....(پيشنهاد ميكنم بعضيا يه كارت پستال هم واسه خودشون پست كنن) اي آلبالو......بيا ديگه.... خب خوبي گل زيبا؟ دماغت چاقه؟ كيفت كوكه؟ درسا چطورن؟ مام خوبه ؟ احوال دد ميزونه؟؟ خوب به سلامتي! الحمد لله! خداروشكر! به من چه! به اون چه ؟ به اينا چه؟ من اعصااااااااااااااب ندارم!